طبقه بندي ايوانف:

طبقه بندي ايوانف:

 

فرمول ايوانف: i=P/ ∑E               

ضريب رطوبتي ايوانف   i=

مقدار بارندگي سالانه به سانتيمتر(cm)  P=

جمع تبخير در ماههاي سال به سانتيمتر(cm)  = ∑E

 

E= 0.0018 (2.5+T^2)(100-r)

 

تبخير ماهانه برحسب سانتيمتر(cm) E=         

متوسط درجه حرارت ماهانه  T=            (c)

متوسط رطوبت نسبي برحسب درصد=       r

 

اول r و T را براي هرماه از سال يافته و در فرمول قرار مي دهيم تا E  بدست آيد.

محاسبات انجام يافته براي كرمان :

ماههاي سال	مقدار تبخير به cm
فروردين	47.8
ارديبهشت	80
خرداد	117.3
تير	128.5
مرداد	108.7
شهريور	80
مهر	45
آبان	18.2
آذر	6.8
دي	4.2
بهمن	9.6
اسفند	23.1
جمع سالانه	669.2

 

طبقه بندي ايوانف:

مناطق بسيار مرطوب جنگلي         i>1.5

مناطق مرطوب جنگلي                    1.49>i>1

مناطق استپي جنگلي                    0.99>i>0.6

استپي(مناطق كم رطوبت)             0.59>i>0.3

*بياباني                                    0.29>i>0.13

صحرايي                                  0.12>i>0.0

 

برطبق محاسبات انجام شده مقدار ضريب رطوبتي ايوانف براي كرمان i=0.228469  بدست مي آيد كه بر اساس طبقه بندي ايوانف  اقليم منطقه كرمان بيابان محسوب مي شود.

 

 

طبقه بندي آمبرژه:

 

طبقه بندي آمبرژه:

 

             

    در اين فرمول m  وM بر حسب درجه كلوين مي باشند.بنابراين

 

فرمول  آمبرژه = ] Q2=2000P/[(M+273.16)^2 * (m+273.16)^2  

 

ميانگين بارندگي به ميليمتر(mm)                 P=

ميانگين حداكثر دماي گرمترين ماه سال         M=

ميانگين حداقل دماي سردترين ماه سال          m= 

 

جدول طبقه بندي آمبرژه:

*خشك                       Q2<28

نيمه خشك              38>Q2>28.1

نيمه مرطوب          55>Q2>38.1

مرطوب                   110>Q2>55

خيلي مرطوب          Q2>110

 

خيلي سرد                  m<-7

*سرد                      0>m>-7.1

معتدل                     5>m>0.1

گرم                       8>m>5.1

خيلي گرم                m>8.1

  

 

 

 

بر اساس آمار موجود و محاسبات انجام شده m=-3    و شاخص Q2=13.65  بوده بنابرين اقليم منطقه كرمان بر اساس طبقه بندي آمبرژه در منطقه خشك سرد قرار مي گيرد.

طبقه بندي اقليمي بارات (Barat) :

 

طبقه بندي اقليمي بارات (Barat) :

 

اساس طبقه بندي بارات ميزان آبداري منطقه است. و در آن ضريب اقليمي با فرمول تجربي زير محاسبه مي شود.

 

فرمول ضريب اقليمي بارات:  I=[P(1-C)/(365-N)]-(E/365)   

 

ضريب اقليمي بارات                  I=

متوسط بارندگي سالانه             P=

ضريب رواناب سطحي     C=            

تعداد روزهاي باراني سال          N=

تبخير سالانه                           E=

 

 

 

        اقليم بياباني                         I<  -20

 

       *اقليم نيمه خشك                      -20 < I <0

 

        اقليم نيمه مرطوب 0 < I < 7                     

 

        اقليم مرطوب جنگلي                     I > 7

 

 

 

كرمان:

ضريب رواناب سطحي منطقه         -1   

تعداد روزهاي باراني در سال         130

تبخير سالانه                            700

 

*- با توجه به تبخير سالانه و ضريب اقليمي بارات محاسبه شده براي كرمان كه I=-0.61653 مي باشد. براساس طبقه بندي بارات اقليم  كرمان نيمه خشك محسوب مي شود.

 

 

 

نمودار آمبروترميك كرمان

نمودار آمبروترميك كرمان

 نمودارهاي آمبروتروميك براي شناخت ماههاي خشك در ايستگاههاي اقليمي مورد مطالعه تهيه مي شوند.

 در نمودارترسيم شده ماههايي كه در آنها محورهاي بارش و دما يكديگر را قطع مي كنند و منحني دما بالاتر از منحني بارش قرار دارد ماههاي خشك محسوب مي شوند.

 شكل زير نشان دهنده نمودار آمبروتروميك ايستگاه كرمان برطبق آمار هواشناسي درسالهاي مشترك ۲۰۰۵-۱۹۵۱ است. در نمودار آمبروترميك زير كه منحني بارش زير منحني دماست.از  آوريل تا نوامبر جزء ماههاي خشك كرمان محسوب مي شود.

 بنابرين كرمان ۸ ماه از سال كمبود بارش داشته و آب و هوايي خشك را تجربه مي كند.

                                                       

 

 

محتصري درباره آب و هواي كرمان

   استان کرمان دارای آب و هوای متنوعی است. مثلاً در قسمت‌های شمالی که نزدیک کویر است، آب و هوای خشک و کویری، و در قسمت جنوبی آب و هوایی معتدل و دلپذیر دارد. متوسط ارتفاع شهر کرمان از سطح دریا ۱۷۵۵ متر است. بیشتر نقاط شهر کرمان با کوه احاطه شده‌است. کرمان شب‌های زمستانی بسیار سردی دارد. کوه‌های جوپار و پلوار و جفتان در جنوب و جنوب شرق کرمان در تمام طول سال برف دارند. متوسط مقدار باران در طول سال در کرمان معادل ۱۳۵ میلی متر است. به دلیل نزدیکی کرمان به کویر لوت، این شهر در تابستان گرم و در بهار دارای طوفانهای شن می‌باشد، ولی بطور کلی آب و هوای این شهر به نسبت خنک است.

قسمت‌های شمالی و شمال شرقی شهر کرمان که در مجاورت کوه‌های صاحب الزمان قرار دارد از آب و هوای معتدل تری برخوردارند و قسمت‌های جنوبی و غربی شهر بواسطه نزدیکی به بیابان، تابستان‌های گرمتری دارد و گرد و غبار هوا نیز بیشتر است.

منبع: ويكي پديا

هوا چیست؟

هوا چیست؟

هوا تركيبي از گازها است كه زمين را احاطه كرده اند. هوا اغلب جو ناميده مي شود. هوا خشكي و دريا را فراگرفته و تا منطقه دوري بالاي سطح زمين مي رسد. ما نمي توانيم آن را ببينيم، ببوييم يا مزه كنيم. موقعي كه باد مي وزد شما هوا را در مقابل بدن تان احساس مي كنيد. بدون هوا، امكان حيات بر روي زمين وجود نداشت. چرا كه همه موجودات زنده به هوا نياز دارند تا زنده بمانند. شما همين حالا هم هوا را تنفس مي كنيد. شما بايد هوا را تنفس كنيد تا زنده بمانيد. گياهان دي اكسيد كربن را از هوا مي گيرند. آن ها از دي اكسيد كربن و آب استفاده مي كنند تا قندي را كه براي به دست آوردن انرژي نياز دارند بسازند. در اين فرايند گياهان اكسيژن را از برگ هايشان بيرون مي دهند. هم چنين هوا از زمين در مقابل اشعه مضر خورشيد و اشياي ديگري كه از فضاي خارجي تر مي آيند محافظت مي كند.

هم چنين هوا گرمايي را كه از خورشيد مي آيد حفظ می کند. وقتي هوا به قدر كافي گرماي زمين را حفظ می کند، از زندگي حمايت مي شود. ابرهايي هم كه در هوا تشكيل مي شوند، آب را به شكل باران يا برف براي ما به همراه مي آورند. گازهاي اصلي موجود در هوا نيتروژن و اكسيژن هستند. نيتروژن تقريباً چهار پنجم حجم هوا را تشكيل مي دهد. اكسيژن حدود يك پنجم آن را تشكيل مي دهد. هوا حاوي مقادير ريزي از گازهاي ديگر مخصوصاً آرگون هم هست. به خصوص بعضي از گازهاي جو(هوا) مهم هستند. موقعي كه انسان ها و جانوران تنفس مي كنند، اكسيژن را از هوا مي گيرند و آن را به صورت گازي به نام دي اكسيد كربن پس مي دهند. زمين پر از هوا است. اما بعضي از كارهايي كه انسان ها انجام مي دهند هوا را كثيف يا آلوده مي كند. آلودگي هوا مشكلي جدي در بسياري از شهرهاي بزرگ است. هواي آلوده براي سلامتي ما ضرر دارد و به گياهان و جانوران هم آسيب مي رساند. حتي به بناها آسيب مي رساند و مي تواند آب و هواي زمين را تغيير دهد. براي مثال موقعي كه سوخت ها مي سوزند گاز دي اكسيد كربن وارد جو مي شود. دانشمندان باور دارند كه اين دي اكسيد كربن مانند يك پوشش است كه گرما را نزديك زمين نگه مي دارد. آن ها فكر مي كنند كه به اين ترتيب زمين گرم تر مي شود. اين فرايند گرم شدن زمين ناميده مي شود.

منبع: تبيان